بستن زخم و تغییر محل بافت

تمامی جراحی های پلاستیک ( بجز درمانهای غیر جراحی ) مستلزم بریدن برش جراحی و بستن زخمهای ناشی از ان است . زخم ممکن است بر اثر ترومای بیرونی در جراحی شکم یا سوختگی باشد . یا زخم جراحی زیبایی شکم. علاوه بر این زخم ممکن است فقط در سطح پوست شکم باشد یا چندین لایه از بافت را دچار اسیب کند .

برای درک اینکه چگونه با جراحی پلاستیک میشود به هدفهایتان برسید مهم است که چیزهایی درباره نحوه بستن زخمها بدانید . تکنیکهای خاص بستن زخم مبنای تمامی وجوه جراحی پلاستیک است و انچه در این بخش می اموزید در درک ویژگیهای خاص تقریبا تمامی روشهای جراحی پلاستیک بسیار اهمیت دارد .

بستن زخم و تغییر محل بافت

برخی از زخمها در جراحی شکم با مراقبهای مناسب خود به خود التیام می یابند ، مثل بریدگی سطحی که با داروی ضد عفونی موضعی درمان میشود . زخمهای جدی تر را میتوان به طرق زیر درمان کرد :

بستن ساده پوست به تنهایی با استفاده از چسب مایع بافتی نوار چسب بخیه و یا نخ بخیه

بستن چند لایه شامل پوست و بافت زیرین با استفاده از بخیه های دایمی یا قابل جذب و احتمالا بخیه های بیرونی ( به هم رساندن دو لبه سطح ) چسب مایع بافتی ، یا نوار چسب بخیه

زبانه بافت ( فلپ / فلاپ ) شامل پوست و چربی که بخشی از ان به بخشی از جریان خون رسانی اصلی ان متصل می ماند و باقی ان را به ناحیه دیگری می کشانند تا زخمی را بپوشانند .

پیوند (گرافت ) که بافتی است که ارتباطش را با منبع خونرسانی اش کاملا قطع می کنند و ان را روی یک ضایعه یا داخل ان قرار می دهند .

 

 


You will need the Adobe Reader to view and print these documents. Get Adobe Reader